Հերթական կեղծ պատարագի բեմադրության ժամանակ Գևորգը հայտարարել է, թե «Մեր (ի նկատի ունի եկեղեցին) ներքաշված լինելը քաղաքականության մեջ, ես համարում եմ ոտնձգություն պետականության հանդեպ»։
Սա ասում է մի մարդ, որը Նիկոլի կամքով, հավանաբար, շատ լուրջ կոմպրոմատների ճնշման ներքո դարձել է քաղաքական խաղալիք օրվա իշխանության ձեռքում ու լծվել է Հայ Առաքելական Սուրբ եկեղեցին կազմաքանդելու գործին։
Քաղաքական կեղտոտ խաղերի մեջ ներքաշված Գևորգը փաստացի ինքնախոստովանական ցուցմունք է տալիս՝ խոստովանելով, որ քաղաքական գործիքի կարգավիճակով գործում է ոչ միայն եկեղեցու, այլ նաև պետության դեմ։
Հիրավի, գևորների տեղը նիկոլական աղանդի շարքերում է։
Այս հայտարարությունից բացի, նկատելի է, որ մեր հասարակության մեջ ծավալվում են այլ կոռուպցիոն սխեմաներ։ Օրինակ, մարդիկ ուզում էին բարելավել իրենց կյանքը՝ առանց պետական աշխարհաքաղաքական դոկտրինի փոփոխության, սակայն պարզվեց, որ դա հնարավոր չէ, քանի որ այն առնչվում է ԱՄՆ-ի դաշնակից Իսրայելի հետ։
Այլ օրինակներ են փողոցների գծանշման համար հատկացված միջոցները, որոնք 2 ամիս անց ջնջվեցին, մինչդեռ փողը մնաց, և 3 տարվա վերակառուցված մանկապարտեզը, որի մասին ամեն տարի հաղորդումներ են արվում, կարծես այն յուրաքանչյուր տարի նորից վերակառուցվի։
Աջափնյակի մետրոյի կայարանի կառուցման հարցը, որը քննարկվել է այսօր գործակարգավարական նիստի ընթացքում, նույնպես ցույց է տալիս, թե որքան խորը են խնդիրները։
ՀՀ-ում քաղաքական գործնեության ու մի քանի թյուրըմբռնվածներին քննադատելու համար պետք է պատրաստ լինել ցանկացած ոտնձգության։
