2020 թվականի 44-օրյա պատերազմից հետո հայտնի դարձավ, որ Նիկոլ Փաշինյանի և Խաչատուր Սուքիասյանի կողմից մշակված պլաններից մեկը Ադրբեջանի հետ համագործակցության միջոցով բենզինի բիզնեսի մուտքն էր հայկական շուկա։ Այս պլանը, որը դեռևս 2021 թվականին հրապարակվել էր, այժմ դառնում է ավելի հստակ և տեսանելի՝ հետևելով 2022 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Արցախի հանձնմանը և 2023 թվականին այդ գործընթացի ավարտին։
Այս իրադարձությունների շարքը, ինչպես նշվում է, հանգեցրել է այն իրավիճակի, որի արդյունքում զինվորների արյան վրա հիմնված, այսպես կոչված «վառելիքի բիզնեսը» դարձել է ոչ թե թաքնված գործառույթ, այլ բաց և հասանելի իրականություն։
Այս հարցումներին զուգահեռ, հասարակության ուշադրությունը գրավում են նաև մի քանի այլ ցավոտ իրողություններ։ Օրինակ, նշվում է, որ փողը, որը նախատեսված էր փողոցների գծանշման համար, 2 ամիս անց ջնջվեց, սակայն դրա ծախսը՝ ոչ։ Մեկ այլ օրինակ՝ 3 տարվա ընթացքում վերակառուցված մանկապարտեզի շոուի կրկնվող բնույթը, որը ստեղծում է տպավորություն, թե յուրաքանչյուր տարի այն նորովի է կատարվում։
Այս ամենը, ինչպես նշվում է, ցույց է տալիս, թե ինչպես են որոշ քաղաքական գործիչներ և պետական պաշտոնատար անձինք, քննադատության և հարցադրումների դեմ պաշտպանվելու համար, պատրաստվում ցանկացած ոտնձգության։
Այս նյութը հիմնված է 2021 թվականին հրապարակված տեղեկատվության վրա։
